kim ama kim kara çalmış
bu dağlara ki
kirlerini arıtmak bana düşmüş
kim bölmüş yüreğini ikiye
________ki sahtedir yakarışı
kime nereyi dar etmişiz
özde insan ise
kim
umuda
yüreğe
dil e
sevdaya
insana tefeci kılmış bizi...

kim
böl dedi sazın perdesini
notalarını hiç etti gitarın
tılsımını boka çaldı türkülerin

ve neydi
elimizi kolumuzu bağlayıp
kayıtsız şartsız teslimiyete
zina ettiren kahpe

be hey
şerefi bacak arasında sıkışmış
fes i pantolonuna dar gelen ucube
veled_i zina sı şeytanın

hiç
dağ susarken gecede kanlı düşlere
ölüme nefes aldırıp
kıvrıldın mı kaya diplerine...
tan yeri soğuğunu alıp ellerine
yorgan misali
gözlerini çakıp ’’tapan tepe’’ye
bir şahin kanadında
umut türküleri gönderdin mi
çocuk çocuk haykıran çorak tarlalara...

be hey
kir pas içinde
sakalı beynine yürümüş fetva zorbası
dere kenarı artığı iblis
yok sayıp tezek yumaklarını
şeker sevincinde haykırışlarına
ortak olabildin mi umut çocuklarının...

yada
ellerinle kara lastik giydirdin mi anadoluya
ve sabana koşulmuş yüreklerin
basma etekli kadınlarına (aş) olabildin mi..

ve
öküz sırtı yolların
yolcusu kadınımın
kocasının ardı sıra
taşıdığı top mermisinin
senin işkembene giden ekmeğin zaferine
katık olduğunuda mı bilmezsin...

kim..
ama kim
daha nefesi
elleini bile ısıtamayan bebeklerin
kanı ile zafer yaz dedi...

oy
benim nazlı yarim / anadolum
kuvayi milliyenin beşiği
kazması küreği ile umut işçisi insanım
yüreği temizim<br>.<br>..<br>...<br><br>
’’din elden gitmiyor’’
<br>yada <br>
el dinden ...<br>