Zamanın hiç olmadığı bi zaman,

Belirsiz kimsesiz , öyle bi andı tanısiştik onunla

Tam karşımdaydı yosun yeşili gözleri

Ve bakışları bi an bile üzerimden eksilmedi

Hiç durmadan her an bana bakıyordu o






Sonra bir ses , bir şarkı , bir şiir

Sesini ilk duyduğumda başka bir zamana geçtim ben

Her sözde kalbim hızla atıyordu ,hatta büyülendim ben

Hani bu kadar güzel söyleyip bi okadar içime işleyen bir adam

Kendimce içimden neler söyledim

Ve dedimki bende o olmalı ondada ben olmalıyım

Sonra zaman geçti , öylede oldu zaten

Ve biz artık birbirimizindik bizdik mutluyduk……







Sonra nedensiz habersiz hiç sebepsiz gitti o

Herkeze onu sordum ben , herkeze…..

Hani tanıyanlara tanımayanlara olan olmayan herkeze

Ve kimse bana nerede olduğunu söylemedi yoktu gitmişti

Aklım onunla doluydu kalbim onunla….

Ben unutmuştum kendimi

Ne ailem vardı benim ne kardeşim ne arkadaşlarım

Kimsesizdim ben…

Hani hiç birşey umrumda değildi ya benim

Sonra hiç sebebsiz nedensiz ağlıyordum

Susmayan bitmeyen gözümden akardı yaşlar







Öylece atardım kendimi dışarıya

Olmadık yerlere giderdim dolaşırdım sokaklarda

Köşebaşlarında , çıkmaz sokaklardı her bi yer

Atardım kendimi dışarıya , çünki her girdiğimde evime

Hani yalnızlık sarınca içimi , yine aklıma düşerdi o

Ve ben onun yokluğunda gün geçtikçe eksiliyordum

Birer birer , azar azar yok oluyordum







Sonra bir gün yine ne kadar dışardaydım bilmiyorum

Uykusuzluğun yenilgisine düştüğümde ben

Eve döndüm ve o kapıdaydı beni bekliyordu

Onu görünce kalbim hızla atmaya başladı çıldıracak gibiydim

Öpüp koklamak la beraber omuzlarını yumrukluyordum

O kadar karmaşık duygular içerisindeydimki ben

Güleyimmi ağlayayımmi bilemedim

Sevinç Çığlıklarımı atsaydım yoksa nefretimi haykırsaydım bilemedim

Yeniden birlikteydik , o dönmüştü ve biz uzun zaman çok mutluyduk







Sonra o yeniden kayboldu , yaşama hevesim yeniden gitmişti

Bense hiç bir anlam veremiyordum , deli divane olmuştum

Haftalarca bağıra çağıra , avaz avaz ağladım

İçim boşalmıştı , boş bir salyangoz evi gibi tükenmiştim

Onu unutabilmek için her yola baş vurmuşdum

Sarhoş olacak kadar içmelerim , unutturamadı

Başkalarınla flört etmekse hiç ise yaramadı unutamadım







Sonra yerimi yurdumu değiştirdim unuturum sandım unutur gibi oldum

Ve o yeniden çıktı karşıma göz göze gelmiştik

Onun varlığınla adeta hücrelerim canlanmıştı

Bir kez daha anladım seviyordum seviliyordum ağlıyordum….







Bir sabah uyandığımda yoktu yine gitmişti neden gitmişti anlamıyordum

Tanıdığımı sandığım adamın , meğer kim olduğundan haberim yokmuş

Bu sefer eminim tanıyorum diyorum , birden kendime geliyorum

Anlıyorumki , hiç yaklaşamamışım bile yüreğine

Bu kez aklımdan sileceğim , hiç düşünmeyeceğim diyorum

Geçmiş silinir gibi oluyor ve o yeniden çıkıyor karşıma

Sonra o yeniden bırakıp gidiyordu , bu aşk olamazdı imkanzızdı

Ama ben çok seviyordum onu çokkkk…….





Zişan Karamazi