![]() NUH'UN GEMİSİ GİBİYİM
Hayatta en zor günlerle yaşar giderken
Karaya oturan bir gemi gibi oldum Denizlerle okyanuslarla mücadele ederken Kendimi Nuh’un gemisi gibi acıların zirvesinde buldum Bu hakirlik kokan insan kalabalığında Sevmek değil çıkar dağılmış her tarafına Bir tarafında kuşlar,bir tarafında yılanlar olan Nuh’un gemisi gibi, içi karmaşık bir haldeyim Ve her amansız yolcunun menzili olmuşken yüreğim Her limandan ayrı ıstırap toplamış sefineyim Kopan çığlıklarımın,gücümün yetmediği haykırışlarımla Nuh’un gemisi gibi,herkesten uzak bir yerdeyim Umutsuz kulların son durağı ben miyim? Hacer-ül esved gibi kararmışken ümitlerim Bilmemki artık bir daha güvenir miyim? Nuh’un gemisi gibiyim artık,meçhul günlerin temeliyim Herkeste bir hayat koşuşturması,telaşı var Yolunu bulamayan bir ben miiyim ey yar? Benim de yolsuzluğum menzilime varana kadar Nuh’un gemisinden farksız mıyım? Efsaneye dönüyorken hayatım |
felaket gibi algılanıyor
SELAMLAR, SAYGILAR...