Ocak ayının soğuk delirmişliği
İçimde kristal gibi saf
İhanetsiz aşkların hüküm süremediği
Yamalı bohça gibidir hayat



Bazan deliren dalgalar
Çocuk gibi uysallaşan deniz
Aralanıverse gri gök kubbe
Ne günahlarından utanır
Gülerek ihanetini doldurur yüreğine




Gün ortasında karanlık bir yalnızlıktır sığındığım
Yada bilinmeyenlere açılan labirent




Bazan acabalar kaplar içimi
Bağdaş kurup çöreklenir tahtına
Kenar mahalle züppesi gibi



Sen ne zaman yaşarsın sevda söküklerini ?
Ne vakit ilmek ilmek ağlarsın ?
İhanetin söküğü bir başkadır
Her oturuşta
Her kalkışta düğüm düğüm
Ocak ayının soguğu gibi sızlatır



Zorunlu ikametteyim artık sevdana
Sığıntı olmak istemiyorum
Her sabah yalnızlığın keskin ıslığı
Çalar çalar kulaklarımda



Uykularını ezdinmi topuklarında ?
Evin maltasında olta vurdunmu ?
Yalnızlıkla söyleştinmi sessizce ?
Üşüdünmü sevda da delice ?



Masalların anlatılmadığı diyara
Yalansız tebessümlerin olduğu
Hasretin kara kış gibi omuzlarıma çökmediği
Açlığın olmadığı yere gideceğim




Silik mutluluklar olmayacak yüreğimde
Sevdaları tükenmeyen kalemler yazacak
Hiç bir silği silemeyecek yazılanları




Belki de gülerler bana
Bunlar musallada olur diyerek
İçimdeki anka kuşunun
Kanatlarındaki mutluluğa değil
Hayata merhabaya gidiyorum...



__________ya tabe volim____________
02/01/2012