Hayat denilen bir hiçten ibaret,
Hapsetmiş kendini olmuş suret,
Sevgiler olmuş gönüllerde ibadet,
Yaşarsan görürsün alırsın ibret,

Ne kadar yaşamda can yansa da inan,
Günü gelince hepsini görüyor insan,
Belki dünyada edersin feryat figan,
Kimse duymaz sen olursun duyan..

Hayallere dalarak kaybolursun,
Gün geçtikçe bilmeden yorulursun,
Kimse bilme belki sorulursun,
Nefesler kesilir için, için solursun..

Bir tekerlemedir dolanır dillerine,
Kim ne olmuş dersin benim neyine,
Yollar kaybolur uğramazsın semtine,
Fark etmeden dönersin kendi bendine..

Hüzün çekersin unutursun sevinci,
Yitirirsin kaybedersiz azıcık bilinci,
Kaldırayım dersin bulamazsın vinci,
Bilemezsin fani hayat elbet geçici,

Ellerin boğum, boğum olmuş bağlı,
Yürekler yanıyor olmuş karlı dağlı,
Hayat yamaçları zor çıkıyor ama farklı,
Ömür bitiyor gelecek yaratanda saklı..

Dışarısı soğuk ve sifiri olmuş karanlık,
Güneş doğunca bilirsin olur aydınlık
Yaşam ister, hayaller olmadı zindanlık,
Yokluk yaşamaksa sahip olmak varlık..

Değişmez tek şey varsa yaşamda kader,
Ne olacağı belli değil, edermiş heder,
Ağlamalar çoğalmış gülecek anı bekler,
Hayat bu nasıl yaşanırsa öyle gider..

Yürek yarası onulmaz merhem ister,
Mevla’m güzel günleri bize göster,
gidenler arkalarından dualar bekler,
Hepimiz faniyiz hayat bir gün biter..