Yıllarca bekledim durdum bana kardaşım deyip sarılmanı,
çok bekledim beni kırmaktan yorulmanı bıkmanı,
ben dayanamam istemem senin çileye karılmanı,
çok bekledim çok benimle gülmeni benimle ağlamanı.

Kardaşım deyip ortakmı oldun derdime,
Yağ yakıyor dedin candan gönülden sevgime,
Sayende mahrum büyüdüm sevgiden hala gelemiyorum kendime,
Çok bekledim çok benimle gülmeni benimle ağlamanı.

Aynı babadan aynı anadan olmayız kardaşız biz,
Açık olması gerekmezmi yuvamız gönül evimiz,
Artık mutlumusun sayende çil yavrusu gibi dağıldık hepimiz,
Çok bekledim çok benimle ağlamanı benimle gülmeni.

Sayende düşmanız üzülmüyormusun kaçmıyormu uykuların,
Sayende kanlı bıçaklı düşman bir birine kardaşların,
Bu kadarmı zayıf vicdanın insanlık duyguların,
Çok bekledim çok benimle ağlamanı nbenimle gülmeni.

Seni anlayamadım nasıl bir insansın sen nasıl,
Yazacaklarım çok senin için bu daha birinci fasıl,
Babamız ayrı diyorsun sen bizden değilsin asıl,
Çok bekledim çok benimle gülmeni benimle ağlamanı...

Değerli görüş ve yorumlarınızı bekliyorum.

Yazar: Name Taşlıçay

Saygılarımla