3
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1112
Okunma
Ağırdı bedeli
Aşk’ın ve hayatın
Peşin peşin kesmiştim hesabı
Olmayacak duaya Amin demiştim
Ön Ödemeliydi
Koltuğun bedeli
Otobüsün
Yanım boştu
Hem de Sol’um
Herkes imreniyordu
Bu bir Yolculuktu
Bizler Yolcu
Yoldaydık
Hem Uzun
Hem İnce
Gidiyorduk işte
İnce’den İnce’ye
Herkes imreniyordu bana
Yanımdaki koltuk boş diye
Bense onlara
Yanları dopdolu diye
Sevdikleriyle beraberlerdi
Elini uzatsalar dokunabileceklerdi
Sevdiklerine
Farkında değillerdi
Sol yanı boş olanlara
İmrenilir mi hiç ?
Haydi dedim
Bir anlaşma yapalım
Bir günlüğüne yerimde olmak isteyene
İki koltuğumu birden vereceğim
Çıt yok Ses yok Yanıt yok
Öylesine bakışlar
Anlayan yok
Ne yazık ki farkında değiller
Yanındakine sarılacakları yerde
İmreniyorlardı
Sol yanımdaki boş koltuğa
Otobüstekiler !
Feruzan KÖPRÜBAŞI
5.0
100% (2)