Subhun seherinde DİLÂŞUB’U gördüm,
Kokusunu bana karşı saçtı gitti.
Endamını baştan ayağa dek süzdüm,
Yürüyüşü derunumu açtı gitti.

Geçip gitti dil-dar koluma değerek,
Dur dedim, sana bir güzel öğüt verek,
Çevirdi serini sevinçle gülerek,
Gözleri ki, bana hoş, hoş baktı gitti
.
Geçti hızlı adımlar ile önüme,
Tebessüm ile cevap verdi sözüme,
Destini uzatıp başının üstüne,
Saçlarını benden yana attı gitti.

Açıp elini aldı buse avuca,
Ve ilerledi yolundan tam doğruca,
Elemli, elemli yürüdü bir uca,
Gamını sehere birden sattı gitti.

Gördüm o haliyle onu bizzat neşat,
Güya takmış gibiydi tenine kanat!
Kıldı dil-i-mükedderimi elan şat,
Musibetime neşatın kattı gitti.

Çok sürmedi bu meserret-i-şuhiyet,
Bıraktı içimde asap-malûliyet,
Aldı beni kıvanç yerine zulmiyet,
Eyvah! Dil-dar DİLÂŞUB’UM battı gitti.

KÜÇÜK OZAN( CML DMR)
DİLAŞUB’A HAYKIRIŞ’TAN.
LÜGATÇE:
SUBH: Sabah.
DEST: El.
DİL İ MÜKEDDER: Kederli gönül.
ASAP-MALULİYET: Sinir ve sakatlık.
MESERRET İ ŞUHİYET:Sevinç ve naz. Sevinç ve işve.