Öyle bir zamanda çık gel ki;
Geldiğinde gözlerimin feri, yollarına bakmaktan tükenmek üzere olsun.
Ümitlerimin bitip, karamsarlıkların bana arkadaş olmak için can attığı bir zaman olsun.

Öyle bir zamanda çık gel ki;
Sevinçlerim hüzne, umutlarım hâyâle, hâyâllerimin de imkansızlığa dönüştüğü bir an olsun.
Yaşamdan yana her şeyi tükettiğim, bu dünyadan ayrılmak için her fırsatı gözettiğim,
sensizliği, acıyı ve kederi özetlediğim bir satır olsun.

Öyle bir zamanda çık gel ki;
İnsanların yüzüne bakıp da seni göremediğim, yokluğunun sırrını çözemediğim, var olduğun
zamanlarda kıymetini bilemediğim, avuçlarımda hala yokluğunu hissedebildiğim bir an olsun.

Hadi çık gel apansızın;
Gel ki; dünyam yeniden kurulsun, içimdeki fırtınalar durulsun, hüzünlerim sevince, hayallerim
umuda, umutlarım da gerçeğe dönüşsün....