ayrılık yüreğime ağır gelmeye başladı can
beynimi öldürüyor özlemin
çok sık görüşemezsek bile özlüyorum seni can
benim yanımda olduğunu bilmek var ya can
bunca zamandır içimi ısıtan tek şey
yeni yeni anlıyorum seni can
Yokluğun,
Hatırladıkça kalbimin en büyük yaralarından biri oluyor
boşluğa atıp gittin ya gönül yaram
Sabahları saçlarını okşayarak uyanmaları
aksamları her isi bir kenara koyup
seninle baş başa konuşmaları özledim gönül sızım
yürüyüşlerimizi,
sevimli yaramazlıklarımızı
çocuksu kırgınlarımızı özledim yaram
Nasılda sertte bakardın sinirlendiğinde
beni savunurken;
ve ne kadar sevimli ve tatlıydın
bir çift gözle bakmanı özledim
Gitmeni asla istemediğim halde
ayrılmaya mecbur olduğunu görmek
yıkıyor beni gönül sızım
ve sana bunları söylemeden
’git artık git’ demek var ya
beni benden alan tek sözdü işte
’beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
kavuşacaksın mutluluğa’
demek sana ne kadar da zor geliyor dilime
seni görmek var belki yıllar sonra
başka birinin yanında ve başka birinin gönlünde
karşılatığımızda nasıl olacak bilmem
ama bana bir yabancı gibi bakmanı istemek ne kadar zor gönül sızım
yeni bir sevdayı yasakaladığım şu gönlüme söz geçirmek ne kadar zor
hani demiştik ya ikimiz birbirimizin dik
başka kimselerin olmayacaktık
bak ben hala sözümdeyim gönül sızım
hala gönlümde tek isim var oda senin ismin
belki dönüp de geri gelirsin diye hep bekleyeceğim seni YAR…