İnsanlık meziyeti alabildiğine geniş toplumsal işlevini oluşturan tüm kavram ve kuralları içeren geniş bir olgudur.İnsanı sevmek bir erdemliliktir,küçüğü,büyüğü,kadını,erkeği olsun fark edilmez.Sonuçta et ve kemikten meydana gelen bir varlıktır.Düşmanın da olsa insandır ve onu sevmek.İnsana karşı beş duyu organlarını kullanmak,onu anlamak ve görmek..Düşüncenin ya da insan zihnin duyu-deneyinden gelen malzemeye bir birlik kazanması veya söz onusu malzemeyi bir sentezden geçirmesiyle ilgili olan belirli kategorilerilerin bulunduğu ifade eden zihin söz konusu sentez ya da
birleştirme faaliyetini çeşitli yargılar ortaya koymak süretiyle gerçekleştirilir.Öyle ki bu yargılar biçim dünyaya ilişkin yorumumuzun temel bileşenleri meydana getirir.Nicelikle ilgili bir yargı öne sördüğümüz zaman ise ya neden ile sonuca ya da özne ile yüklem bağınıtısın düşünürüz.
Hiç bir şey yaradılışında değere sahip değildir.Bir şeyin değeri getireceği şeye bağlıdır.Bundan dolayı insan ilişkileri soyuttan somut önerilerle neticeye gidilmesi gerekir.
Ahlak dünyası tıpkı evrensel bilgi dünyası gibi...kendi sürekli ilişkileri ile tarihin üstündedir.Vicdanın evrimi sırasında oluştukları özel doğruluklar kendi koşullarıyla bağdaşıktır.Gerçek doğruluk hiç değişmez.Kıvanç ve acı duymak için örgütlenmiş olan yalnızca duyarlıkla bezenmiş bir organın özel yapılısı değil,ama bütünü içindeki nesnel dünya işte,kıvanç ve acı karşıtlığının,hem de tastamam bizce bilinen biçimi altında,evrensel bir karşıtlık olduğunu ve özsel olarak,türdeş duygular aracıyla evrenin çeşitli dünyalarında temsil edilmesi gerektiğini bu nedenle kabul ediyoruz...Ve diyorum ki:




Haram olsun muradıma erdiysem
Hüzün gönle ekilir mi üstadım
Kul olmayım bir gün sefa sürdüysem
Bu rezillik çekilir mi üstadım

Cayıyorsa her verdiği sözünden
Yalan yemin akıtırken özünden
Bu gidişle düşüyorken gözümden
Zorla kalbe tıkılır mı üstadım

İp sallayıp astı beni dalımdan
Toz çıkardı acer olan halımdan
Tutup attı yine beni kolumdan
El içine çıkılır mı üstadım

Bu kalbimi ilk mi kırıp döküşü
Ciğerimi elleriyle söküşü
Kör talihin beli büküp çöküşü
Tatlı candan bıkılırmı üstadım

Islah etsin onu yüce yaradan
Bıkıyorum bahtımdaki karadan
Çekilmezse kader ile aradan
Yare kurşun sıkılır mı üstadım

Şimdi değil şu gönlümün kandığı
Gül sanarak dikenlere konduğu
Her ümidin meşagatle söndüğü
Kırık köprü yıkılır mı üstadım

Gerçek erkliği ile birlikte arındırılmış ahlak,hemen hemen yanlış insan doğasının karşıtı karışımları adı verilebilecek can sıkıcı yanlışlıkları evlilikten uzaklaşmasını bilecektir.
Kadının ezilmesi ve yalnızca evlilikle ile ilişki durumunda,yalnızca başka türlü eşit konumun sonucu kadının zorlayıcı sahipliği ahlaksal seçme kümelenme ve insan yığınlarının düzenli hareket biçimin kendisine göre salt koşulları vardır.
Bu betimlemelerimin ışığında yaradılışta bütün cinslerin birbirlerine karşı ilgi duymasaydı belki de evren kendi doğrularını böyle saptırmazdı.Aşk,sevda,sevgi yaşamın bir parçasıdır,onsuz olamaz.Her canlının kendisine göre çekeceği ilgi odağı vardır .Mutluluk herkesin hakkıdır.Bu da yaşamsal süreçte yaşayanların arasındaki,sevgi ve saygıyı esas tutan oluşumdur.Yaşam bir bütündür.Acıları,kederleri ve sevinçleriyle iç içedir.
Hüzünlü bir şiir ve duyguların imgesinde istenilen tüm istençlerin bir fadesini okudum kutlarım...Sevgi ve saygılarımla,esen kalınız.