Bir yığın boşluk içimde
Çığlık çığlığa isyanlarım,
Kopar fırtına misali
Ayrılık kokar her bir eşya
Dönüp bakamam...




Sağım solum vuslat bekler
Kanadı kırık kuşlar gibi
Yalpalar bir köşede küçücük yüreğim
Duyduğu acıyla yangın yeridir
Sessizliğe gömülür,içine ağlar benliğim...


Pınarlarımda durmaksızın çağlayan yaşlar
Boğar beni kendime,
Her halini tanıdım acının
Her rengini gördüm
Yabancısı değilim üstelik
Her yeni vurgunda
Bir öncekini arar oldum
Kırıldım
Öfkelendim
Yandım
Yaralandım
Böyle kolay yıkılmam sandım...



Saklandım gölgelere
Kesildi nefesim
Boğazımda düğümledim her kelimeyi
Sessizliğe gömülürken
Çaresiz bakışlarım
Üzerime aldım her yorgunluğu
Ne kadar ağır olursa olsun
Taşıdım yalnızlığımı,
Bıçak sırtı kavgalarda
Kayboldu ruhum
Mağlubum hayata
Kalabalık girdiğim her savaştan
Yalnız ayrıldım,
Yorgun
Bitkin
Çaresiz
Tükenmem zannediyordum bu kadar çabuk...



Bedbahlığa gebeymiş
Her vuslat saati
Haksız zaferleri kutlarken
Penceremde kahkahalar
Ben için için kan döktüm
Ayaz gecelere,
Ölümün soğuk nefesini çektim içime
Acı kokuyor bağımda açan her çiçek
Sarıldığım anılar artık
Avutmuyor beni
Şefkatin sıcaklığını
Götürdü rüzgar
Artık hiçbir tebessüm
Isıtmıyor beni...


20:05__21.02.12