Düşlerin ayak izi vuruyorken okunla
Duvarları adımla bin bir masal bin gece

Nefesin çöreklenir yosunda ki kokunla
Sessizlik girdabına yenik düşer her hece

Işığın yokluğuna ısıtırken hasreti
Yine mi bağladığın bahtımın basireti

Alevlenen bağrımın diline düştü imdat
Beni bedbaht eden hak seni ediyor abat

Gölgende ki zalimlik nöbet tutar kuşkuna
Almadığın ibretin hedef olur baskına

Fırtınan da biçilip yanaktan süzülüşüm
Ne zaman bir son verir gönlüne ezilişim

Sun sensizlik zehrini kusarken hüzünlerim
Kimsesiz bir şehir mi göz yaşı çizimlerim

İçir ağulanayım bahtımın işretinden
Dökülsün öfkelerin duyduğun nefretinden

Bırakma! yaşattığın ızdırabı zimmetle
Ya da bırak damarda gezsin dursun himmetle

Ya toparla diz beni dikelim sancakları
Ya da dağılsın ömrün inciden boncukları

Yak beni cehennemin bir adım ötesinde
Tutuştur bu bedeni eşkiya çetesinde

Yak ki külleyip savur at dur her tür oyuna
Bilinmez bir ölümün bilinmez bir koy’una










yasemen akyürek
ankara
10 şubat 2012