1971 yılı, bir mayıs günü,
Bir tabut geliyor,rabat yolundan
Feryat ediyor,Anne,Anne diye, dört yetim
Baba ayakta zor duruyor,tabutun önünde
Hayaller yıkılmıştı,gencecik,kırk yaşında
Avluya konoldu cenaze,gelenler görsün diye
En küçük altı yaşında,oyun oynuyor,
"Baba,bize neden çok kimseler geldi diye soruyor,"
Baba,yutkunuyor,boğazında bir şeyler düğümleniyor,
" Oğlum yarın sana oyuncak alacağım" diyor,
"Baba Ablalarım,Hüsniye,Hükmiye çok ağlıyor,"
"Söyle ne olur ağlamasınlar,ne oldu bize "diyor
Kapının önündeki,külleri eşeyerek,
Zeki ağabeyle oynamaya devam ediyor,
Ne olur,çocuklar boynu bükük kalmasa
Anaları olanlar,kıymetini bilse
"Cennet Anaların ayakları altında"
Diyor sevgili Peygamberimiz(s.a.v)
Asırlar öncesinde,
Mahşeri kalabalıkla, defin yapıldı
Eller hep birden, Mevla’ya kalktı
Bir yıdız kaymıştı,ispiroğlunda
Orya gitmeyecek varmı,sonunda,
Dört yetime bakmak, kimin haddine
Analık gelmişti,eve sonunda
Ana yerini tutması çok zor,
Kalplerde yanıyor, alevlendi, kor
Yıllarca küllendi,perde olsa da üstünde
Ne güzel uyumak, Annelerin göğsünde
Ana her şeyimiz,kanatlarını açar
Kartallar korkarak kaçar
Anne, boynu bükük kaldık,duy sesimizi
Bak duyuyorsun , her sözümüzü
Seninle beraber göçtü ,yenidoğan bebeklerin
Üzülme Anne,inşaallah, cennette kavuşursun
Hakkını helal eyle,geçti çok emeklerin
Nürüvetini göremedin,izinde giden, çocuklarının
Söylenir hep dillerde, iyiliklerin
Dünya’da ne kadar çile varsa çektin,
Sabırla, kırk yıl boyunca
Sana haksız yere kıyanları ,bile af ettin
Başkasına hep verdin, sen yemedin doyunca
Denizler mürekkep olsa,seni yazamaz ANNE
Rüyalarımda görün ne olur,koklayayım,doyunca
Rabbim bilir, cennette hep beraber oluruz.
Kim bilir , neşelenir hep beraber güleriz.