Bilirim kara sevdanın yarası var sende
Kör kara cehaletin diş izleri ellerinde.
İdam kararının izleri kalmış bedeninde
Bakışlarınla vurma ölmeyeyim bende.

Sevmeyi sevilmeyi sana çok görenlerin.
Sancısıydı haykırışların insan arar gözlerin.
İnsanlıkları olmaz hayvanlara benzerlerin
Yürek parçalar yüreğinden gelen seslerin

Oy yüreğim oy bu zulümlere nasıl dayansın.
Taşlara mı vursam başımı acep parçalansın.
Öleyim de gidip yaratanıma anlatayım dinlesin.
Kimse kimsenin kaderine hoyratça ilişmesin.

Sen ey kara cehaletin merhamet yoksulu.
Öldürdün işte bir kulu oldun iffetli namuslu.
İnsan severlerin gözleri ağlar yaşlı ve puslu
Öfken geçti şimdi oldun mu akıllı uslu?

Namus belasına vurulmuş al kanlar içinde yatar.
İnsan olan bu masumun canına nasıl kıyar.
Kıyanlar olur artık namusunda yirmi iki ayar.
Feryadı duyanların ciğerini yakar dağlar.


Erol Albayrak