İki şiir birden

Sen

Tatsız-tuzsuz ömrüm rüzgâr gibi geçerken
Sen girdin hayatıma aniden
Daha kim olduğunu bile çözemeden
Aklımda sen, fikrimde sen…

Sen; rüyalarımı süsleyen inci tanem
Sen; arayıp ta bulamadığım huzurum
Bu günüm, yarınım…
Her gece Tanrı’ma dua ettim
Karşıma seni çıkartsın diye
Her gece rüyalarımda
Sen gördüm hiç bıkmadan
Aynı filmi tekrar tekrar izler gibi
Sen izledim rüyalarımda
Hiç sıkılmadan, usanmadan…

Tam topluyorken bohçamı bu dünyadan
Karşıma sen çıktın aradan
Ömrüme-ömür kattı yaradan
Korusun Ya-Rabbi ikimizi nazardan

Artık

Artık hep gülelim
Çok kırıldık çok üzüldük
Artık neşelenelim
Çok tasalandık, çok yıkıldık

Üzerimizdeki ölü toprağı atma zamanı
Derdi, tasayı çöpe fırlatma zamanı
Yanlışımızla doğrumuzu tartma zamanı
Geldi de geçiyor bile

Emin adımlarla ilerleyelim
Güneş’e yüzümüzü dönerek
Geçmişimizde; gölgemizi bırakma zamanı
Geldi de geçiyor bile