Şu yalan dünya’ya geldin geleli,
Bir gün yüzün güldü mü ki derdivar.
Darda kalanlara yardım ederdin,
Kıymetini bildi mi ki derdivar.

İnsan söyleyemez lal olunca dil,
Vakitsizce söndü yaktığın kandil,
Can yârim dediğin vermedi mendil,
Gözyaşını sildi mi ki derdivar.

Kalbine çaresiz yara düşünce,
Gönül alev alıp nara düşünce,
Çağırdın yârini dara düşünce
İmdadına geldi mi ki derdivar.

Gönlünü bağladın vefasız dosta,
Bekledin yolunu gelmedi posta,
Bir sevda yüzünden düşünce hasta,
Dost kapını çaldı mı ki derdivar.

Çıra gibi yandın mum gibi bittin,
Menzil arar iken meçhul’e gittin,
Aşka düşenlere nasihat ettin,
Sözlerinden aldı mı ki derdivar.

Yarsız tat vermiyor gezdiğim şehir,
Hicran kovanıma doldurdu zehir,
Sevgi gönüllerde çağlayan nehir,
Akıp kalbe doldu mu ki derdivar.

Derdi varım yüze gülmedi kader,
Yüreğimde çile yüzümde keder,
Yaşayan ölüden bir sor ne haber,
Nazarında öldü mü ki derdivar.

Âşık idris gümüş
(derdivar)
20/01/2012