![]() Halin kitabından söz eder melal!Zahirde sukut halindedir İki surun içinde derlenmeyi bekleyen sanki ümittir Düşünmek niye kalbi muvazene için zarurettir Ruh niçin sessizliğin ilmiden kal eden dinmeyen seyri serdir İki kulak dinmemeyi ister Nefsin ne kadar da dirense zan yüreğini hapseder Asabiyet neden tefekkürü perdeleyen ve kalbi yıldıran bedel Akıl ve izan hesabın rahlesinde yazılan kitabın ecrinde nükseden seher Umut, kalbin sevday-ı nazarıdır Ruhun kadrinden kelam eden hissiyatın bahtıdır İrade ne muazzam bir sanatın saadetinde ki azmi şahikasıdır Beşer, insan olmaya namzet bir figandır, kulluk için ram olan hicrandır Dil ne kadar gayret etse yinede nafile Ruhun ve kalbin sedasından ceht etmezse kim için bekleyen bela Nefsin terbiyeye muhtaç hali zaten her akıl için aşikâr olan seda Yoksa zafiyetler hüccet ister, hata ve sevaplar lahzadan medet bekleyen inkıta Yazmak, halin şehri için ecirdir Nefs adına dile gelen ne varsa, ibretin mizanında ki ahenktir Nazar eden hangi yürek öteden arî olan bir nefestir, yoksa hesap beyhudemidir Ruhun sahibi kulundan ne beklemektedir, Hidayet en makul olan bir aşk-ı gerekçedir Ne kadar kal etsem, figan dinmiyor Hülasa edilmek istenen hak ve hakikat kalbi inşirahı bekliyor Aşk, ne latif bir esindir, hangi lisanın feyzinden şevk bahşeden sığadır isteniyor Nafile yere yazmak ruhum için ağır geliyor, vaktin şahitleri umut içinde bekliyor Mustafa Cilasun |