Ben doğarken ölmüşüm dedim sana ben.

Ne güzel gün gördüm, nede yaşadım.

Hayatta güzel şeyler çok vardı ama,

Hiç gün göstermedinki bununla övün.


Azmı acı çektirdin yıllar boyunca,

Ne mutluluk gösterdin, nede yaşattın.

Bazen kahroluyordum,acıdı canım.

Hiç gün göstermedinki bununla övün.


İçkili, geliyordun bazı geceler,

Korkuyordum senden, tiksiniyordum.

Ne olurdu bir sevgi verseydin bana,

Hiç gün göstermedinki bununla övün.


Bazen otururdum o pencerede,

Bakardım yollara erken gelesin.

Mümkünmü senin eve erken geldiğin

Hiç gün göstermedinki bununla övün.


Seviyordum seni kıskanıyordum,

Neye yarar kıskançlık sen sevmeyince.

Sevgim bitti diyordun bana her gece

Hiç gün göstermedinki bununla övün.


İster sev artık, istersen istersen sevme,

Artık bütün bunlar umrumda değil.

Ben doğarken ölmüşüm ,bundan sana ne!

Git artık sevdiğinin önünde eğil.


Bir gün göstermedinki bununla övün,

Sana dönemem sartık bunu böyle bil.

İstersen an beni, istersen anma.

Git artık sevdiğinin önünde eğil.


Taş olsa dayanmazdı benim derdime,

Sevgisizlik nedir bilirmisin sen.

Ama geç de olsa öğreneceksin,

Git artık sevdiğinin önünde eğil.


Başını taşlara vurduğun zaman,

Pişman olup , geri geldiğin o an

Kapanacak o kapı senin yüzüne

Git artık sevdiğinin önünde eğil...


Azıcık bir sevgti istiyordum ben,

Çok değil ,birazcık mutluluk dedim.

Çok acı çekeceksin geri dönünce.

Git artık sev diğinin önünde eğil.


Defol git kapımdan girmeye kalkma,

Sana olan sevgim ,artık kalmadı.

Sakın, sakın ola gelme yanıma,

Bir gün göstermedinki bununla övün

GİT ARTIK SEVDİĞİNİN ÖNÜNDE EĞİL.......



ŞİİR..SUZAN ÇELİK. EMK. ÖĞR.


.



ŞİİR...SUZAN ÇELİK EMK. ÖĞRT.......,