ADSIZ ŞİİR
Şiire ad takın, bayanlar, beyler,
Herşeye takmakta üstümüze yok.
Şair bir mısrayla bin sitem eyler,
Şiirden bıkmakta üstümüze yok.

Dünkü sefil bugün sabır sınıyor,
Üstümüzde türlü taktik deniyor,
Yurdumda bin türlü oyun dönüyor,
Miskince bakmakta üstümüze yok.

İlimle imanı sarıştırmadık,
Kalemle kağıdı yarıştırmadık,
Bir faydalı kitap karıştırmadık,
Tarihi yakmakta üstümüze yok.

Hak yerine menfaate tapılır,
Moda diye her tür yola sapılır,
Binbir emek ile bir şey yapılır,
Katledip, yıkmakta üstümüze yok.

Paylaşmayız dertten bitip, solsak da,
Bir adım atmayız geri kalsak da,
Zulmedip, kalp kırıp, haksız olsak da,
Hep üste çıkmakta üstümüze yok.

Lafta derya gibi ummana akıp,
Hak etmeze türlü ünvanlar takıp,
Adaleti bir tarafa bırakıp,
Haklıyı bükmekte üstümüze yok.

Anlamadık sevgi denen duyguyu,
Ellere bıraktık fikri kaygıyı,
Argo ile ihtiramı, saygıyı,
Yürekten sökmekte üstümüze yok.

Modaya uydunsa, ele vizyonun.
Kapıldı batılı sele vizyonun.
Her şeyini bozan televizyonun,
Dibine çökmekte üstümüze yok.

Yedi düvel tuz bassa da yarama,
Saldırsa da denizime, karama,
Üstümüzde kara bulut var ama,
Sel olup akmakta üstümüze yok.

Cahilin kılıcı kesmez dilimi,
Varsın hepsi yılgın bilsin halimi,
Akyüz’üm dört koldan gelen zalimi,
Denize dökmekte üstümüze yok.