Devletimin başında, korkak biri var ise,
İnindeki yılanla, git de görüş der ise,
Her atılan zokayı, sazan gibi yer ise,
Hainden özür diler, bana derse mecburum!..
Soyu benden olamaz, işte böyle son durum...

Yılanın başı sanki, derinlere daldırdı.
Deliğinde uyuyan, yılanı uyandırdı....
Küllenen ateşimi, bak yeniden yandırdı,
Hainden özür diler, bana derse mecburum!
Soyu benden olamaz, işte böyle son durum...

Yurdumuz alev, alev; ateşlerde yanarken,
Sırtından hançer yemiş; için, için kanarken,
Herkesi benim gibi, öz gardaşım sanarken,
Hainden özür diler, bana derse mecburum!..
Soyu benden olamaz, işte böyle son durum....

Vatandaşı görmeyip, vatansızı korursa,
Vatan için ölene, hesap sorup durursa…
Bizim gafil uyurken, hain hala vurursa,
Hainden özür diler, bana derse mecburum!..
Soyu benden olamaz, işte böyle son durum...

Hain daim isyanda, anla artık huy etmiş,
Belli ki soysuz onlar, kimliğini kaybetmiş,
Soysuza pirim veren, bil ki aklın zay etmiş,
Hainden özür diler, bana derse mecburum!..
Soyu benden olamaz, işte böyle son durum...

Şahan der ki arkadaş, Vatan namus unutma!
Ezan, Bayrak diyeni, başkasıyla bir tutma!
Milletimi kızdırıp, Devletinden soğutma,
Hainden özür diler, bana dersen mecburum!..
Soyun benden olamaz, işte böyle son durum...

MEHMET ŞAHAN
28.12.2011-İSTANBUL