0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
906
Okunma
Ankara’da yaşadığım kültür farkıyla bunalıma girerek bu şiiri yazdım. Bu şiirden birkaç ay sonra yazdığım ’Artık Üşümüyorum’ adlı şiirle birlikte okunmasını öneririm.
Çok üşüyorum bu şehirde
Her yer soğuk, kurak, donuk
İnsanlar donmuş, nefesleri soğuk
Çok az soluk var, o da soğuk
Üşüdükçe siyah örtüler seriyorlar üstüme
Güneşi saklayan, üşüten örtüler, üstüste
Perde yapıyorum onları açıyorum
Geçip ortalarına roller oynuyorum
Sıcacık memleketimi bırakalı yıllar oldu
Yıllardır hiç sıcak bir el tutmadım
Aşık olmadım, bir sırrımı paylaşmadım
Duygularım, ümitlerim çarşaflarla boğuldu
Üşüdükçe siyah örtüler seriyorlar üstüme
Örtülerin altından görünüyor Şeytan;
Isınma hayalim yıkıldıkça her seferinde
Bağırıyor kulağıma, diyor ki: Git buradan
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
