Bahaneler üretmeliyim, beyaz yalanlar
Bende olduğu halde, senden istemeliyim kalemi
Saati sormalıyım sana, kolumdaki saati gizleyerek
Beş dakika beraber yürüyebilelim diye, beklemeliyim saatlerce köşede
Her gün ama her gün bir şeyler bulmalıyım
Bu film nasıldı, bu şarkı güzel mi, bu şiir çok hoş
Sormalıyım sana; dudaklarından çıkan sözleri, kalbimle dinlemeliyim
Gülmeliyim senin güldüğün şeylere, hiç beğenmesem de
Yağmurlu havalarda şemsiyeni benimle paylaşman için
Küçük çocuk edasıyla bakmalıyım sana masum masum
Adını kazıdığım ağacın altında şiirler yazmalıyım sana acemice
Her şeyi her şeyi seninle özdeştirmeliyim mesela ;
Kırmızıyı senin şapkanın rengi olduğu için Maviyi gözlerinin rengi olduğu için sevmeliyim
üzerinde fener yazan atkıları seni hatırlattığı için sevmeliyim
Beraber içtiğimiz bir bardak çaydan sonra çayı ayrı bir sevmeliyim
Bütün ağaç isimlerini sevmeliyim çınar, meşe, kavak..ve Tuğba
Yarınlarımı seninle süslemeliyim; küçük bir ev, bir iş… ve sen
Baş köşeye oturtturmalıyım seni, tabiri caizse gönül sarayıma
Gerisi sana kalmış ister kalk git ister benimle otur sana ait yerde, baş köşede
Kalkıp gelebilirim gecenin bir saati, buz gibi bir havada yalın ayak
Pencerene bakabilirim, kaldırımda ki taşları sayabilirim tek tek
Sonra yine yalın ayak koşabilirim boş caddelerde sarhoş gibi bağırarak;
“Hey sen güzel kız bu aklı eksik çocuk seni seviyor “

-Yelkovan-