Bu kez sus ve beni dinle,
Aylardır,
Sana olan bu aşkımı anlamadın.
Adam gibi sevdim,
Ve hep kahroldum.
Dinle son kez,
Bu âşığın ağzından çıkanları...
Aç kulağını,
Ve iyi dinle bu kez:
Her gece yarısı,
Ter içinde uyanıyorsam;
Ve şu bedenim üşüyorsa, titriyorsa,
Sıcaklığına ihtiyacım var,
Anla!
Yaktığım her sigaramın dumanında,
Hayalini görüyorsam,
Baktığım her köşede,
Seni görüyorsam;
Seni çook özledim…
Anla bunu artık,
Anla!
Söylediğim her iki kelimeden biri,
İsmin ise;
Uykularda sayıklıyorsam seni,
Ne kadar çok istediğimi anla.
Yaptığım her işte sen,
Düşüncelerimde sen varsın.
Sensiz yapamadığımı anla.
Ağlamaktan kör olan bu gözler,
Senden başkasını göremiyorsa,
Ritmi duran kalbim,
Senden başkasına atmıyorsa,
Ellerim,
Senden başkasına uzanmıyorsa,
Sana ne kadar muhtaç olduğumu,
Anla!
Adın geçtiğinde,
Her şeyi unutuyorsam,
Seni görünce,
Elim ayağım dolaşıyorsa;
Seni ne kadar çok sevdiğimi anla.
Her gece yarısı uyandığımda,
Resmine bakıyorsam;
Resmine bakıp,
Çocuklar gibi ağlıyorsam;
Muhtacım sana,
Sensiz yapamıyorum,
Anla!
Yediğim her lokmada,
Sen varsın.
İçtiğim suda,
Sen varsın.
Ekmek gibi, su gibi,
Muhtacım sana,
Anla!
Seni düşünmekten,
Uyku girmiyorsa gözüme,
Gözlerim, gözlerini arıyorsa;
Sen yoksun diye,
Azrail peşimi bırakmıyorsa,
Topraklar bedenime susamışsa,
Ölüyorum sensizlikten,
Anla bunu,
Anla!
Varlığım, yokluğum,
Nefesim gibisin.
Hayallerim, düşlerim,
Tek sensin.
Bu canımdan çok seviyorum seni,
Anla artık anla bunu!