Yolumu her zaman huzura doğru
Yönelttim gitmeye çalışıyorum
Bilemem nereye varırsa sonu
Gülmeye ağıda alışıyorum

Bazen kederlenir coşmak isterim
Neşenin peşinden koşmak isterim
Bazen sükut bulur çıkmaz seslerim
Kısaca zamanla yarışıyorum

Anılar köz olur yakar içimi
İrdeler dururum bir,bir suçumu
Bazen hiddet ile yolar saçımı
Sanki ummanlara karışıyorum

Gözümde perdemdir duygum kelepçe
Varlığım miadın doldurmuş akçe
Nefes alıp vermek bitti erkekçe
Şimdi ben kendimle barışıyorum

Sarsılmaz kaleyim tunçtan,demirden
Ömür geçti gitti elli yıl birden
Yarın ne getirir sonum bilmeden
Bin bir şüphe ile savaşıyorum

İz düştü anlıma çizgiler arttı
Gözüm görmez oldu günüm mü battı
Geçmişe eyvahım içim kanattı
Bin bir yeni dertle tanışıyorum

Gün gelir son ümit ışığım söner
Söz söylesem yankı yapar,ters döner
Sahte dostlarımız ardımdan güler
Sanmayın dost,düşman konuşuyorum