Buğulanır gözlerim kısılır sesim birden
Bülbül dilim lal olur her on kasım gelende
Bağlanır el ayağım bedenim kalkmaz yerden
Yaprak dökmüş dal olur her on kasım gelende

Dokuz yüz otuz sekiz saat dokuz sıfır beş
Ayrılık vakti geldi gönle düştü bir ateş
Anarız bir kez daha ana baba eş kardeş
Türkiye tek el olur her on kasım gelende

Derman bulamadılar çaresiz bu yara’ya
Yer gök kabuk değişti her yan döndü karaya
Yankılandı haberin ulaştı Ankara’ya
Kabristanın gül olur her on kasım gelende

Çırpınır bu yüreğim isyan eder kadere
Asık durur suratım bürünürüm kedere
Gözyaşlarım durmuyor sanırsın akan dere
Damladıkça sel olur her on kasım gelende

Her an aklımızdasın ey büyük Türk Atatürk
Türk’ü Muzaffer kılan nur içinde yata Türk
Seni yâd etmek için bekler hazır kıta Türk
Anıtkabir dol olur her on kasım gelende

Rahat uyu sen Ata’m emanetin bizlerde
Daha dik yürüyoruz bıraktığın izlerde
Yokluğun burukluğu okunuyor yüzlerde
Gül benzimiz kül olur her on kasım gelende

Mizani yaslı bugün karaları bağlıyor
Sevenler büyük küçük senin için ağlıyor
Yurdun her bir yanından insan seli çağlıyor
Ankara’ya yol olur her on kasım gelende

Ozan Mizani (Taner Karataş)