Ben Güneşin batışını da,
Doğuşunu da Bingöl dağlarında
İzledim silahlı bir çatışmada,
Bir sokum ekmeğimi paylaşırken siperimde…
Mutlu oldum.


Sen kalker kayalardan yuvarlanırken sarp uçurumlara,
Son anda ben uzattım ellerimi kanlı ellerine;
Kaçacak delik ararken herkes kurşun yağmurunda.
Yaralandım.

Sırtımı siper ettim, ayak izlerimi takip eden tarrakalara,
Düşe kalka ulaştırdım en yakın Hastaneye gık demeden, yaya.
Günlerce baygın yattık ayni koğuşta,
Birbirimizi görmeden ranza ranzaya,
Gururlandım.

Ve taburcu olduğumuz gün ihanetinle yaşlandı gözlerim,
Paylaşırken suyumu, ilk kurşunu senden yiyerek…
Ölmedim, öldüremedim,
Dost kurşunu bilerek…
O BİLİYOR!

Necati ÖZTURAÇ
16 Ağ.1991-Bingöl/Karlıova