Akşam oldu hava karardı yine.
Ne güzelde uyurdum doyasıya.
Sen vardın ya öbür odada.
Yanımda olmasan da hissederdim.
Görünüşü sert suskun kişiydin.
Benim için sahip çıkacak biri vardı ya.
Şimdimi sorma uyku tutmuyor.
Korkmuyorum baba.

Zaman ne çabuk geçti.
Uykular tutmasa uyumasam da.
Benim koruyacağım var diyordum.
Şimdi düşüncelerim değişti.
Arkama bakıyorum.
Gölgen var gibi sanki.
Şimdimi sorma uyku tutmuyor.
Korkmuyorum baba.

Neler öğrenmiştim senden.
Sabır onu sen başardın.
Ben bu hayatta ondan sıfır aldım.
Hepsini başardım. Surat asma.
Sabırdan ikmale kaldım.
Korumamı onu yaptım işte.
Şimdimi sorma uyku tutmuyor.
Korkmuyorum baba.

Birde sen olsan soracağım vardı.
Onu sende bilemezsin ki.
Bilsen de zaten söyleyemez söylemezdin.
İşte asıl sınavı şimdi vereceğim.
Orta halli hepsinden geçtim.
Bir sorum var aşağıda bahsettim.
Şimdimi sorma uyku tutmuyor.
Korkmuyorum baba.

Nasıl son nefes verilir.
Kimse kimseye öğretmemiş.
Dürüstlükle derdin ya.
Yalnız gecelerde düşünüyorum.
Yan odada yatan koruyan yok.
Boşluğa kendimi bırakıyorum.
Sıra bendemi düşünmüyorum.
Şimdimi sorma yine uyku tutmuyor.
Korkmuyorum artık baba.
Mehmet Acet