![]() Nerdeyim, hangi vaktin nefesindeyim!Suskundu sular Geçmez olmuştu vuran lahzalar İçimi titreten furkandan südur eden lafızlar Dinmiyordu akan yaşlar, lal oluyordu sessiz vicdanlar Söz etmemeliydim Kendimde miydim, bunu bilmeliydim Nasıl bir ahalin içinde esir olduğumu öğrenmeliydim Ruhumun özgürlüğü için, nefsime aman vermemeliydim Aşkla dirilmeliydim Hoyratça geçen zamanın ibretindeydim Neden böyle bir avareliği kalbimde hisseden zadeydim Hangi desiselerin hengamesinde ki renktim, naçiz bir nefestim Sanki üstüme geliyor Nereye kaçsam ve hatta aransam bekliyor Bin bir korku perdesi yüreğimde bitiyor, kim ne istiyor Yaratan belli, yaratılan nasıl bir cürümün dengi hiç bilinmiyor Nasıl teslim olsam Bin hüzünle serdedilen lisanın halini anlasam Ana dilin vicdanıyla bakınsam, talan edilenleri bıraksam Ati için yanmasam, mazinin miskin sayfalarında uyuyup kalsam Haydi bir ses ver Gelmiyecek artık, ruhum dirliğinden haber Kalbim niçin bizar, hüzün her zaman içimdedir ey yar Zemherinin ibreti neden sinemi dağlar, suskun kalmak içimde ar Artık çekiliyorum Dalgasız denizlerin, suskun gönüllerin halinden İltica etmek istiyorum, ruhumun vecdi ve kalbimin kederimden Bir ömür yumağını aşktan bihaber olarak bitirdim, eriyen bir nefestim Nefsim ne kadar hürse Ruhum ve kalbim o nispette mahkumdur bilirim Aklım ve izanım inşirahtan demek ki çok uzakmış hükmederim Keyfiyetimin ne kadar dingin olduğunu söyle kime hangi yüzle söylerim Edepsizliğe veririm Sefilliğimi elhak aşikar eylerim, sessizleşirim Ruhumun ve vicdanımın ne kadar bedbin olduğunu ayan ederim İrade adına zafiyetlerimi pişkinliğime veririm, haşyetin ülfetini beklerim Ey Rabbim derim Sensin sahibim ve yegane malikim neylerim Gaflet ve delaletimle ne kadar sefil olduğumu şimdi itiraf ederim Hüküm senindir bilirim, mağfiretin için umut beslerim, çünkü ben seninim Mustafa CİLASUN |