1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1184
Okunma
sürgün hayatın asil çocuğu ben
aşka maksure olmuş yaşamı alıkonmuş
acıları yıkıp yüreğini ortaya koymuş
gömmüş yalnızlığı kalbine hep susmuş
çıkmışım çaresiz yaşam yoluna
ne ana ne baba sarılmış boynuma
aşktan yoksun sevgiden yoksun
hep masum hep mahrum
bu bekleyiş bu hasret artık son bulsun
her gün ortası bir gece yarısı bende
mum oldu hayatım eridi çaresiz bedende
soğuk duvarlar bakıyor yüzüme
zuhur ediyor dertlerim
olsa da sabah ben hala gecelerdeyim.
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz