SEN GÜNEŞDEN DE ÖTESİN...

tam güneşin gök yüzünden sıyrılıp ayrılacağı sıra idi
gözlerimi kapladı ama güneş,ama senin güneşin
geceme katran döktü o söylediğin heceler
dar geldi bana yatak,sözlerim duvarlarda yalın ayak
gecenin bulutları üstüme çöktü yıldızlar avucumda
yorgan üstümde,yastık kollarımın arasında
evet seni düşünmüştüm o gece ve sonra ki her gece
sana koşmuştum taze ama seneler önce ki hislerimle
hiç eskimemişti hayalin vede o gece gibi gözlerin
ve bu gün akşam üstü sen evinde çıktın
bense sadece mahallenizden geçiyordum
güneş tam alnımda,yanımda arkadşım
ve karşıdan bir güneş batıyor bir güneş çıkıyor sandım
evet seni görmüştüm o an ne zor şey aman.. aman...
sen vardın sokak dardı,güneşli kar dı,ve bir gülüşün vardı..
senin gülüşün için canım feda,bir sözüne,bir teline,
alsın yaradan bu canı değmesin mağbedimin göğsüne...


UMUT KÖSE

Şaire özgü bir anlatımdı, şiirinizi kutlarım.Yunus diyarından selamlar.