1
Yorum
0
Beğeni
4,5
Puan
1061
Okunma
Eziyet oldu sensiz günler bana.
Dayanılmaz oldu yokluğun.
Gel kurtar beni karanlıklardan.
Kesilmek üzere artık soluğum.
Ne gündüzün tadı kaldı,ne gecenin.
Ellerini tutamadığımdan,üşüyor ellerim.
Yokluğun titretiyor kalbimi,ayazlar değil.
O sımsıcak bakışlarını özledim.
Üç beş güne kalmaz buraya düşer kar.
Kardelenler çıkar,etraf sen kokar.
Aklıma gelir o güzel suretin.
İçimi kaplar özlem ve derin bir efkar.
Yokluğun bir hançer gibi saplanır.
Zaman geçmek bilmez o an bana.
Sadece anılar gözümde canlanır.
Bir nebzede olsa ilaç olur yarama.
Her gün yalvarıyorum yüce Allah’a.
Tez geçsin vakit diye dualar ediyorum.
Sayılı gün çabuk geçer derler ya.
Yalanmış,geçmiyor hep yerimde sayıyorum.
Bekle beni gözümün nuru,
İlk fırsatta yanına geliyorum...
5.0
50% (1)
4.0
50% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz