Sardım yolu dumanıma

Sigaram avucumda

Bir kalabalık, bir cümbüş

Barlardan birinin kenarında

Öyle duvarın dibinde bir ayyaş

Bağırıp çağırıyor avaz, avaz

Belli uzun zaman olmuş

Sesi nareke gibi çıkıyor

Önce dövdüler sandım, acıdım

Baktım ayakta duracak haliyok

Attım elimdeki sigarayı

Yaklaşmak tehlikeliydi ateşle

Elleri, yüzü kir pas içinde

Saçları, yıkanmadığından parlak

Bıyıkları ağzına giriyordu ve

Beyaz lekeler vardı dudaklarında

Çürümüş peynir gibi kokuyordu

Bu keskin koku belliki onu koruyordu

Yaklaştığımı fark edince dikti gözlerini

Sigara isteyecek yada para dilenecekti

Arkasındaki duvara yaslanmasa

Kendini yalnız hissedecekti belki

Sustu, ona baktığımı anlamıştı

Değişmeyen gözlerinde bir gülümseme

Rahatsız olmanın ötesinde

Biri farkına varmıştı

Galiba istediğini de almıştı

Bu bir hak doğuruyordu kafasında

Artık benimle tanışmıştı

Aniden tuttu kolumdan

Sıkıca tuttu ve baktı gözlerimin içine

Dik, dik baktı öyle uzun bir süre

Sanki onun bu durumundan

Ben sorumluymuşum gibi

Kolumu bir daha bırakmayacakmış gibi

Gidersem eğer ihanet edermişim gibi

Eski bir tanıdığıma rastlamışım gibi yani

Öylece sustum, kala kaldım bende

Elleri takıldı bir ara gözlerime

Kapkara elleri ve tırnakları var

Kim bilir daha ne pis şeyleri tuttu böyle

Ve her tuttuğunu kopararak aldı

Bu sebeple, hayat ona nasıl davrandıysa

O da öyle suçladı beni, kimbilir

Ulan dedi görüyormusun

Kimse sevmedi beni bu hayatta

Hiç kimse sevmedi

Bıraksam sende gidersin şimdi

Nefesi midemi bulandırdı

Yüzümdeki ekşimeyi gördü ama

Umurunda bile olmadı

Bak şunlara, bunun gibi kaç tanesi

Böyle kaç İstanbul efendisi geçiyor

Ben bile bıraktım artık saymayı

Beni günde kaç kişi sayıyor

Aha da şuracıkta geberip gitsem

Bu her gün işe gidenler var ya

En çok onlar sevinir, niye biliyormusun

Onlar gibi düzgün bir işim yok diye

Akşam beni onlar gibi sevecek

Bir bekleyenim yok diye

Ah ulan ah, beni de bir seven olsa

Böylemi olurdum ben, ama yok işte

Bir seven olsa var ya, bir tane

Ona her şeyi mi verirdim ben

Çektim kolumu hızlıca, sinirlendim

İçimden itip düşürmek geçti önce ama

Vazgeçtim, daha sert bir şey istedim

Ne verebilirsin ki, seni sevecek birine

Sen ne verebilirsinki diye bağırdım

Yüzünde sinir bozucu bir gülümseme daha

Rahatsız olmanın ötesinde, biri onu anlamıştı

Galiba istediğini yine almıştı

Sen ne bencil, ne çıkarcı şeysin

Sen bir insanı sevebilirmisin, mesela

Seni sevmesini beklemeden

Ondan bir şey istemeden örneğin

Hatta belki hiç görmeden onu

Sevemezsin, kendinden başka kimseyi

Sevemezsin, neden biliyormusun

Sevmekte ustalık ister, hüner ister

Aşk sevmekle başlar, istemekle biter