hayrettin taylan


aşka yetişmez hiçbir hız
ben aşktan da hızlıyım
can yanım Hızır
sen yanım hazır
peki bu yükselen hangi umudun dünü
alçalan hangi dünün günü
toz ve tüy kadar uçamam ömrüne
kader çabuk yürümez son sözüne
dağlar dağlar üstünde kalbime sığınık
nefes almıyorum nefsimin sen yanında
peri ile huriden öncesin ,sonrasızlığımda
masallar bana yazılmış
demek ki bu seven , gelen , giden,
yüreğimde ve çevremde salınan peri sensin
ela gözlerinle, dudak uçlarınla,aşk uçumlarınla
bu perişanlığıma neden zam yaptın

hazan ile haz arasında şan yaptım diye
tükenişin tükenmez kalemi yapma
senden gidişin gravürlerini yazdırma algıma
aşka gitmenin nuh’u olmuşken
tufanlarını sunup durma
eğrelti durmasın acının aynası
libas giydirme permalarıma
son bulduğun songularında sonsuzluğu üfleme İsrafil yerine
tabiatım kaldırmaz Nariçe
boğulduğum banilerde kalbimde silme cemalinin helalini
faydasız yazgıların çaresizliğindeyim
sevmeyi öğretim sevmeye
beklemeyi öğrettim beklemeye
gelmeyi öğretim gelmene