Derdim yok inanırmısınız,
Geceleri beynimi kemirmiyor,
Hiçbir hüzün desem,
Ya da umudu,umut etmek,
Bana çok uzak desem?

Dostum,
Ağlıyorum,
Çaresizim,
Bunalıyorum,
Sıkıyor,sıkıyor,bitiriyor beni bu hayat,
Yüzüm buselerime hasret,
Aynalar hep çaresiz gözlerime,
Bükülmüş dudaklarımı,
Kırışık alnımı yansıtıyor,
Ahhh dostum ahhhh,
Bunları söylemek bile,
Nefesimi daraltıyor,
Karanlıklarım daha da artıyor,
Umut ışığım gittikçe belirsizleşiyor,
Bana bir şeyler söyle,
Konuş benimle aç yüreğimi,
Kalbimin kabuk tutmuş,yaralarını iğleştir.

Yok yok,
Gücüm tükendi,
Yorgun bedenim dayanmıyor bu acıya,
Hele ruhum,
İtiyor bedenimi,bir an önce çıkmak için.
Direnmiyorum ne bedenime,
Ne beynime,ne de benliğime.

Artık umut ışığımda görünmüyor,
Karanlığımın ardından,
Dostum ben gidiyorum,
Terk ediyorum o,benim hiç olmayan hayatı...

Sami Arlan..