Ah Mansurat deresi sende mi yalnız kaldın
Akıttın gözyaşını indin Karadeniz’e.
Dağdan mı yayladan mı kokunu nerden aldın
Damla damla süzülüp sindin Karadeniz’e.

Hangi süpürge dalı yaslandı bu tenime
Sen bile dert etmedin, bakmadın ahvalime
Uğur böceği gibi saklamışken elime
Uçurdum bu gönlümden kondun Karadeniz’e.

Bir serçe kanadıyla dokundum akan suya
Takvimleri tükettim günleri saya saya
Sığdıramadım seni ne haftaya ne aya
Sarmadı başka deniz, döndün Karadeniz’e.

Sevda kokan gemiler gitti dönmedi geri
Seni alıp da gitti içimi yaktı biri
Savrulup gidiyorum ne ölüyüm ne diri
Karasına aldandın, kandın Karadeniz’e.

RABATLI geçip gitti, ömürdü geçip gitti
Aşk denilen badeyi elimden içip gitti
Bahara doymamışım, çayırdım biçip gitti
İçimde özlem saklı, yandın Karadeniz’e.




19.08.2011- Şavşat
Ertürk DEMİRCİ