Belliki gideceksin gitme desemde,
Sana büyüttüğüm özlemlerimi götürme.
Belki bana okyanuslar ötesinden yazacaksın,
Beyaz bir kağıtta el yazılarını göreceğim,
Nerden postaya verildiği belli olmayan mektubunda.
......Şimdi burdayken son çektirdiğin resmini bırak,
Bırak cektimin iç cebinde kalsın.
Sana yazıp veremedğim mektuplarımda orda

Her harfini ,
Her kelimesini özenerek yazdığım mektuplarım.
Umutsuz bir fırtınaya yakalanmış biçare yüreğim,
Kormuyorumki, üşümüyorumki,
Resmin sol iç cebimde
...Bir resim ancak bu kadar ısıtabilir kalbimi.
Şimdi burdasın yanımda,
Halbuki yüreğimden yol alıyorsun çok uzaklara.
O gündü yaşayıp bitirdiğimiz hayat,
Belkide geriye dönüşü olmayan hayatlar için
Bak bulutlar ağlıyor.
Kim bilirdi sana gönderemediğim mektuplar,
Resminle bütünleşecek.
Kim bilirdi her satırına göz yaşı döktüğüm,
Mektuplarımı sen okumuyacaksın.
Sen şimdi göz yaşı döksende gideceksin biliyorum,
Biliyorumki bizim içinde bulutlar ağlıyacak.
Bizim içinde Ay karanlığa gömülecek.
Tüm renklerinden gökkuşagının,
Saçlarına taç yapsaydım.
Uzatıp ellerini dokunabilseydim yıldızlarına.
Siyah saçlarından tek bir teline,
Ömrümü verseydim.
Ey sevgili gidişin yıkık bir duvar gibi,
Ömrümden tuğlalar kırmakta.
Dönüşü olmayan seferler gibi yüreğim.
Bir gün dönersin diyede sakladığım mektuplarını,
Bir eskici kulubesınde ara,
Sol iç cebimde siyah bir cekette olacak,
Her zarfın üstünde adın var.
Olurya sen bu mektupları okurken göz yaşlarınla,
Ben çoktan toprakla barışık olacagım.
Ve seni orda yanı başımda beklerken,
Sıratta ellerini tutmak isterim....ş.c. yılmaz Agustos 2011