1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1127
Okunma
Ebedi olan neydi hayatta
Ellerini tutan el yok künyesi boynunda
Koşarken ritim tutar bir gün daha geçmiş gibi
Bir gün gelir mi diye hayal kurar
Kimseye söyleyemediği kimsesizliği
Yine yanına kamp kurmuş öyle durur
Hasretin sonu yoktu hayatta
Ömürler tükendi hasretse asla
İlk mektubundu okuduğum
Kısık yanan mum ışığında
Yaşantımın en iyi günüydü senle
Yazanları okumak dakikalarla sınırlı olsa da
Ben pek memnundum hayallerimden
Bu son parçamı sana yolladım
Yollarımızın ayrı olduğunu
Bile bilesin diye…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz