Bazen mutluluğun tam ortasında gitmeniz gerekir.
O koskocaman kahkalarınızın ortasında bi acı çıkar gelir,
Yenilmektir o,
Gözgöre göre acı çekmek.
Bile bile tutsaklıktır ,bile bile ölmek.

Bazen gitmeniz gerekir en güzel rüyaların içinden,
tüm hayallerinizi ardınızda bırakıp,canlar yakıp gitmek gerekir.
Çünkü böylesi doğrudur.
Belkide hayatınızdaki en acı doğru.

Kalbiniz ’dur’ desede sürükler sizi birşeyler.
Bile bile atlamak uçurumdan,
Ellerini,sarılışını,kokunu sana ait sevdiğim onca şeyi bırakarak atlamak.

Mutlu ol bile diyemiyorum şimdi.
Çünkü ondada acı çekiyorum.
’Mutlu ol’... ne kadar kolay,ama bir o kadarda ecel cümle.
Nasıl olacaksın ?
Bir başkasının gözlerine bakıp,
Bir başkasının ellerinden tutarken...

Peki ya ben ?
Kaç kere daha ölmem lazım mutlu olmam için ?

Kaç yenilgi daha ?

Sabiha Çıtır.