Ay soğutuyorsa geceyi
Bir sabah kızgın doğuyorsa güneş
Gün ortası kızılca kıyamet yağmur
Dinmiyorsa semadan nükseden ses
Ey kul ! hadi biraz eyleş..


İkindiye doğru
Belki de son secde bu.
Gölgen kadar uzayabildiğince uzasın
Alnın nurunu bütün yeryüzüyle bölüş
Akşamın acele vaktini örtmeden gece
Ey kul ! hadi biraz eyleş..


Bir dağ başının, en yüksek tepesi,
kalbinin alt sivri ucu
Batsın gönlüne, batır,
dökülsün binlerce çığ
Zamanı durdur, biriktirdiğin dünden düş
Birlikte yuvarlan, karanlığın altında ezil
Beyaza boğulmak hükmü mukadderse
Ey kul ! hadi biraz eyleş..


Gözlerin ana yabancı hep / hep yeniden doğum
Renkler vurur ötelerden farklı farklı desen / de
Birdir hepsi, birbirini tamamlamanın gölgesi
İçine dolan, doldurduğunda kabını bir tanesi
Ey kul ! hadi biraz eyleş..


Başakları eğilmiş nazlı nazlı salınan tarlanın
Ne zordur, ne uzundur, baştan sona hikâyesi
Kaç kış gecesi öğütülürken, kaç çocuk büyür ?
Kaç tesbih yol alır döne döne dilde kaç zikir ?
Yine bahar, yine yaz gelecek biliyorsun,
Öyleyse, sen de dur..hadi dur artık
Ne kaldı ki sonsuzluğa ?
Ey kul ! hadi biraz eyleş..


.