Şiirlerinde doğmuştu "aşk"
Karanlık gecelerin,
Güneşli sabahları gibi...

Şiirlerinde koşmuştu "aşk"
Bir çocuğun,
Parkta ki sevinci! gibi.

Şiirlerinde, acımıştı bazen, "aşk"
Koşarken, düşen çocuğun dizleri gibi...

Şiirlerinde, hislerini; yazarken öğrenmişti,
Delice sevmeyi...

Duygularını, akıtırken kağıtlara.
Ve aşk; şiirlerinde yaşamıştı,
Hayatını dibine kadar!...

Şiirlerinde, soyundu aşk!
Çoğunda; seffaf ve temizdi.
Bazen; günah giyindi.
Bazen, yüzsüzdü...

Kötü yola düştü!
Tutuklu kaldı arada,
Tutkularla yürüdü!

Şiirlerinde, aşk; bazen, ağlattı!
Bazen, güldürdü!
Bazende; yaşatmadan öldürdü!

Duyguları, katletti!
Acımasızdı!

Ve şimdi aşk; şiirlerinde,
Yaşlandı, yorgundu, yıpranmıştı,
Sessizce, bir köşede sızdı...

Güneşli bir günün ardından,
Gecesine; kavuştu...

Çok huzurluydu.
Şiirlerde başladı
Ve şiirlerde son buldu...

V.Kayra