BİTSİN SENİNLE..!!



buğulu camlara yazılırken silinmiş adın

miadı tükenmiş günlerde göreceğin günler yakın

bir veda şiiri yazmaya;yetmesede gücüm

kalmasa da mecalim....

aldanma;kanma!

içimde tükenmeyen gizemini yitirmeyen bir sır gibi yaşayacaksın

sonu görünmeyen ufuklarıma gün doğmasa bile!



katledilmiş duygularımın ezikliği şimdi sürgünde

hesabını göremediğim onca soru-cevap beni seyirde

felakate koşan ayakalarım şimdi dizginde

seninle başlayan yüreğim!bırak bitsin seninle



kurutulmuş güller gibi solgun kalsın dalında herşey

siyahın gölgesine düşmüş içimdeki artık izler

bir resmin kaldı bende suretini benden gizler

ardıma sakladığım;yüreğime sıkıca bastığım

sana dair her şey!

varsın bitsin!bitsin seninle yeter!



ben hep uzakları sevdim yorgun bedenimle

bir düş sonrası uyandığım sensiz rüyaları sevdim

olmadığın zamanlarda olanlarımla yetindim

seni ben bildim herşeyinle...



gün görmedİğim takvimden düşen yapraklar

ansızın kapımı çalan o egrelti duygular

hiç benim olmayan;ızdırabımda kavrulan

susturduğum da ağlayan

yüreğime mahkum olan sevdalar...



hadi onlarda gitsin!

hadi onlarda bitsin!

hadi sende tüken....ben tükenmişken!

seninle başladı..ve her şey seninle bitmişken



_____ŞİİRLER GİDECEĞİ ADRESİ BİLİRLER__________



Fundalar Fundası Funda Kardeşim ,

Bitsin seninle demek kolayda, öyle hemen bitmez her şey bir çırpıdan. Bazı şeyler vardır illada olsun diye özlem duyarız ama olmazlar. Bazı şeyler de vardır aman olmasın der uğraşırız ama olurlar.
Sitem ve ayrılmışlık içinde duyulan bir hasretliliği , özlemi ve gizler içinde istemi , istekliliği ifade ediyor bence bu yürek atışlarının feveranı. Hani diyorsun ya <<Veda etmeye yetmese de gücüm>> diye. Bak gördün mü , bir taraftan veda etmek isterken , diğer taraftan gücün yetmiyor ayrılmaya. Onu içinde bir sır gibi yaşatma arzun ve sonu görünmeyen ufuklarına güneş doğmasa bile , o hep var olacaktır.
Çoğumuz elimizde imkanlarımız varken ve bir takım başarılara ulaşma olanaklarımız varken , bütün bunların kıymetini bilmeyiz.Ancak elimizden yok olup gittikten sonra ben ne yaptım der, pişman oluruz ama iş işten geçmiştir artık. Bir de , yakınımızda olanların ve bize ait olanların kıymeti pek bilinmez.Bir aradayken artı , eksi kutupları gibi birbirimizi iter dururuz. Nedense bu hep böyle oluyor. Halbuki olabilecek olumsuzlukları önceden görüp , tedbirlerimizi alıp , çabalarımızı göstermemiz lazım ki, kötü ve huzursuzluk getirebilecek şeyler gerçekleşmesin. Her iki tarafında buna çok dikkat edip , özen göstermesi bir sorumluluktur. <<Seni , ben bildim her şeyimle>> diyorsun ya , ha işte böyle sen ve o , o ve sen bir nokta yani bir bütün olmalısınız. Yani bu kural hepimiz için geçerlidir ve öyle de olmalıdır.
Çoklarımız içinde bulunduğumuz karmaşık ve zor ahvallerimizin dışına çıkamadığımız ve çözümliyemediğimiz zaman onları hep içimize atarız. Orada saklar dururuz sanki bekledikçe ve ömrümüzü yedikçe çözüleceklerimiş gibi. Bir anlamda kadere ve alınyazısına mahkum oluruz ve sitemler içinde gerek kendimize ve gerekse en kıymetli sevdiğimize , aşkımıza kahreder dururuz ama aynı anda da unutamayız , hep yüreğimizde ve usumuzda biteviye var ederiz. Final itibariyle de hırsımızı , öfkemizi göstererek , ben bitmişken , tükenmişken sen de bit ve tüken feryadiyle güya bir öc almış oluruz. Bilmeyiz ki , kendi kendimizi kandırıyoruz.
Benim güzel Funda'm , bir kez daha hayranlığımı ve taktirlerimi ifadeyle seni , can-ı gönülden kutluyorum, başarılar diliyorum. Her şeyler gönlünce olsun...


Dostça sevgilerim ve selamlarımla