Duygularım gün batımını yaşıyor bu aralar
Gökyüzünün altında
Yakan güneş
Gecenin karanlığı çökmüş gönlüme
Sabahı dört gözle beklerken.

Mutsuzum yine kalbim yüzünden
Her köşesinde acı
Her köşesinde yalnızlık var,sancı var.

Dağ kokusu geliyor uzaklardan
Koklayasım geliyor
Tutamıyorum kendimi
Alıkoyamıyorum yüreğimi
Kollarıyla beni saran
Kışkırtan şu kokulardan.

Güz günlerini yaşadığımdan mı nedir?
Saklıyorum hislerimi
Saklıyorum yüreğimi
Kimse bulmasın kimse görmesin diye
Her şeyi yaşamak istemiştim
Kendi kendime
Yalnızlıkları da acıları da.

Artık avuç açmadan başka bir ele
Tatmak istiyorum aşkı
Görmek istiyorum sevdayı
Yanmaksa eğer alın yazım
Yanabilirimde ateşinde.

Ağlamaksa ağlarım,utandırmaz ağlamak beni
Nihayet bugün de gün batıyor sonrası gece
Dayanacağım olanlara bütün gücümle
Bekleyeceğim sabahın ilk ışıklarını
Yüreğimde açacak güneşin aydınlığını
Yeni bir sayfa açarak temiz ve lekesiz
Unutacağım geride kalan mutsuzluklarımı
Hayata yeni bir pencereden bakacağım
Mutlu olmaya can atan yüreğimle.

2008.OSMAN ÖZTÜRK.
TAFLAN MEVSİMİ ŞİİR KİTABIMDAN