Bir akşam düğünde bir güzel gördüm,
Soramam adını,dilim çaresiz.
Dizlerimde hal kalmadı,tutuldum,
Halimden anlamaz,dostlar çaresiz.

Oynuyordu eda ile naz ile,
Seyrederdim dikkat ile haz ile,
Fırsatım yok,tanışamam nafile,
Fırsat kolluyorum,ortam çaresiz.

Esmer güzeliydi,yakmıştı beni,
Siyah saçı,selvi boyu,gözleri,
Arzu ediyordum onu sevmeyi,
Sevemem ne çare,kalbim çaresiz.

Gönlüm sultanını bulmuş gibiydim,
Heyecanlı,hem de çok sevinçliydim,
Mecnun’a dönmüştüm,deli gibiydim,
Tutamam elini,elim çaresiz.

Düğün bitti,hala ben takipteyim,
Yine bakıyodu,hep peşindeyim,
Giderken ismini sorayım dedim,
Soramam ne çare,fikrim çaresiz.

Bu sevda beni yaktı,kül etti,
O bana,ben ona bakarak gitti,
Dert oldu bu aşk,beni eritti,
Gidemem yanına,yollar çaresiz.

Sevda bu arkadaş diyar gezdirir,
Bazen sevindirir,bazen bezdirir,
İşlerin ters gider,kuyun kazdırır,
Bilemem ne çare,şansım çaresiz.

Cemil GÖKDEMİR
19 Temmuz 1992 ARTVİN
Bir arkadaşımın anlattıklarına göre yazılmıştır.