Açarak yüreğini bir baksan cidarına
Sıkı sıkı tutunmuş ben var görsen diyorum
Kan damlayan yüreğin nasırlaşan zarına
Gönlündeki merhemden biraz sürsen diyorum

İsli gaz lambasının fersiz ışığı ile
İçime gir de dolaş ne var, ne yok bir yokla
Eşeleme günahı şeytan kaşığı ile
At dipsiz kuyulara azgın nefsimi sakla

Kararmış bir taş gibi yedi kat yer altında
Asırlarca saklanıp binbir şekle dönüşmüş
Ne cevherler sonunda karar kılmış altında
Özünü bulmayanlar kıymet, ayardan düşmüş

Sağanak yağmurlarda coşkun akan sel benim
Sürüklenip akarak kaybolan duygularda
Kurtçukları türeten sanki habis döl benim
Beynimde yaşattığım bin türlü kaygılarda

Hey körelmiş talihim, koşup beni buldun ya
İğneledin her zaman asla boş bırakmadın
Mutlusundur sanırım dallarımı yoldun ya
Gariptir bu demedin umursayıp takmadın

Götürüp attın gönlü harlı yanan ateşe
Hiç Pişmeden haşlanan tuzsuz hamura döndüm
Yeter artık dedikçe tekrar döndürdün başa
Yavaş yavaş küllenip nihayetinde söndüm


NİLÜFER SARP_______18 TEMMUZ 2011 (FOÇA)