Her sabah işe giderken
Yada her akşam iş çıkışı evime dönerken
Yolumun üstünde
Eski bir ÜSKÜDAR çeşmesi
Vede çeşme başında oturan
Üstü perişan
Avuç açan
Gözleri zümrüt yeşili vede kendiliğinden sürmeli
Tırnakları upuzun
Sırtında yaz sıcağına rağmen kalın bir manto
Ayağında kışlık botlar
O kadın üşüyormu?
Yoksa benim içimmi acıyor
Sağ elimin verdiğini sol elime göstermeden
Avuç açtığı eline bırakıyorum bozuklukları
Sonra durup bakıyorum yüzüne
Kendi kendine birşeyler mırıldanmakta
Soruyorum kimsin sen? Adın ne senin
Boş anlamsız gözlerle derin derin bana bakıyor
Anlıyamadığım bir şeyler sıralıyor
Sonrada hadi git başımdan der gibi
Başını sallıyor öne eğiyor
Ey zümrüt gözlü kadın
Ah içim acıyor sen hepmi böyleydin
Yoksa nedenlerinmiydi deliliğindeki sebebin
Sonra kendime gülüyorum dudaklarımda tebessümle
Diyorumki bir bak hülya şöyle etrafına
Belki farkında olarak ,belkide olmıyarak
Zaman zaman herkes kendi kendine konuşmakta, mırıldanmakta
Yine diyorumki hepimiz biraz deliyiz
Belkide o kadın benden daha akıllı sadece ve sadece
Deliliği oynamakta