Son istasyon bu ve beklenenen son tiren,
Ne yolcular biliniyor ,nede gittiği yer.
Beklediğim an ve içinde olmak istediğim
Yolu belli olmayan son tiren ,
Acelesi yokmuş gibi yaklaştı istasyona.
Gitmek istediğim yer neresiydi ?
Yolun sonunda kim bekliyordu bilmiyorum.
Ama bildiğim bir şey vardı bu son istasyon ve benim için son fırsattı,
Bir kaçışmıydı,yoksa bir kurtuşuşmu ,
Bu son kara tirendi belkide bana umut olacak,
Götüreceği yer tek çarem,
Kederden dertten uzak bir yer olacaktı belkide,
Yada sadece hayallerimde öyle düşünmeyi tercih ediyordum.,
İçimdeki umutlarımı öldürmediğim takdirde,
Her son dediğim tren isdediğim yolculuğa götürecektir.
Son istasyonun son yolcusuyum ,
Biraz kırgın ,umutları yitik,hayattan yaşamayı istemeyi bırakmış,
Arzularına bir türlü kavuşamayan ,hep hüsran ,hüsran yaşayan,
Hayal kırıklıklarına alışıp kaderim bu belkide deyip sineye çeken,
Kabullenmekle ölümede davetiye göndemiş olan ,
Son istasyonun,son yolcusuyum,
Her şeye rağmen ,umud tirenini kaçırmamak ,
Yaşamak ,umutlanmak, asla kırılmamak istiyorum.
01 08 2010
BİNNUR DOĞAN