Geldiğinde,
Yetim bıraktığın yüreğimi iki parça göreceksin.
Sol yanımı gözyaşında sel olmuş,
Sağ yanımı kan içinde solmuş bulacaksın.
Dayanamayacaksın sensiz bu halime.
Hep acılarında sevgisine dayandığın
Bu adamı yerinde bulamayacaksın...
Çünkü sağlam olarak bıraktığın o adamı
Sensizlikte çökmüş ve yatalak bulacaksın .
Yıkılır gibi olacaksın bir an,
Ve yıkılacaksın.

Yerden kalkarken
Şarkımızın çalındığını fark edeceksin.
Kızacaksın bana.
Sen geldiğin için çalınıyor zannedeceksin.
Nerden bileceksin ki,
Gittiğin o günden beri
Plaklarda hep aynı şarkının çalındığını
Dudaklarımda hep isminin ıslandığını..
Nerden bileceksin ki.

Sonra yerde boş sigara paketlerini fark edeceksin
“ Canımcım hani sen sigara içmezdin “ diye
Mırıldanacak dudakların.
Nerden bileceksin ki,
Sensizlikte her gece
Dudaklarımı ateşlere değdirip
Yüreğimi hasretinde delice yaktığımı
Umutlarımı rıhtımlara bıraktığımı
Nerden bileceksin ki.

Duvarlara ilişecek gözlerin.
İsminin yazılı olduğunu fark edeceksin.
Neden ismimi boyadın diye soracaksın.
Ne yazık ki yine yanılacaksın.
Nerden bileceksin ki,
Sensizlikte her gece ismini
Kanattığım dudaklarımla duvarlara yazdığımı.
Unutsan da beni,
Benim seni hiç unutamadığımı
Nerden bileceksin ki..

Sandalyeye oturacaksın onca acıdan sonra.
Bir şiir dikkatini çekecek kâğıtların arasından
Tek tek okuyacaksın satırlarını.

“ Sensizlikte bile tek varlığımsın
Kadere inat tek yaşama kaynağımsın
Ve unuttuğun bu yürekte
Hala unutamadığımsın.
Ve sen... sen benim tek Canımsın “

Sessizce başladığın bu şiirin sonunu
Gözyaşlarınla "sen " bitireceksin.
Göz pınarların sel olup dolacak avuçlarına.
Kelimeler düğümlenecek dudaklarında.
İşte o an seni seviyorum
Seni seviyorum Canım diye
Delice bağırmak isteyeceksin...

Ve yatağımdan yere düştüğümü fark edeceksin .
Ölmemelisin diye yalvaracak yüreğin.
Bir soluğumu arayacaksın bedenimde.
Nefes alacağımı,
Yaşayacağımı düşüneceksin.
Ama yine yanılacaksın ;
Çünkü ben çoktan yüreğinde
Ölümü tatmış olacağım
Ve nerden bileceksin ki;
Ölüme bile giderken
Son nefesimde dudaklarımda ismini andığımı
Acı çekerken bile
Gözlerimi gözlerinden ayırmadığımı
Nerden bileceksin ki...

Ne yazık ki hep yanıldın canım.
Ama sonunda
Unutulsam da seni ölümüne sevdiğimi
Ömür boyu hep seni beklediğimi
Sensiz geçen günü ömür değil;
Ölüm bildiğimi
Geç olsan da anlayacaksın...

2005

İsmail Sarıgene