Sevgiyi mi soruyorsun bana?
Yoksa mutluluğu mu?
Anlatayım kendimce sana!

Hani bakarsın ya;
Gökyüzüne,
Görmek istercesine mutluluğu,
Gözlerin dolaşır başıboş boşlukta
Özgürlüğü hissedersin.
İşte o an;
İçinde kanat çırpar sanki kuşlar,
Her kanat çırpış titretir yüreğini.
Ulaşmak istersin o maviliğe birden!
Uzatırsın elini,
Uzatır yüreğin elini,
Dokunmak istercesine maviliğe.
Ve,
Boşluğu hissedersin aniden!
Yine de huzur duyarsın içinde
Özgürlüğü soluduğunun bilinciyle.

Hani koşarsın ya;
Doğanın yeşil halısında
Yalın ayak,
Yeşili yalayarak.
Mutluluğu
Kelebeğin sırtında sanarak
Uzatırsın elini,
Açılır avuçların coşkuyla
Bir an,
Yaklaştığını sanırsın o kanatlardaki mutluluğa.
Ve bir bakarsın,
Aniden
Sonsuzluğa doğru uzaklaşmakta senden...
Ama;
Yine de huzur duyarsın içinde
Gök mavi,
Doğa yeşil,
Kuşlar cıvıl cıvıl diye.
İşte o an;
Mutluluğu hissedersin içinde
Farkındalığın farkına varmanın bilinciyle...

Hani bir istek duyarsın içinde;
Bir istek...
Başarının parlak ışığına ulaşmak gibi,
Aydınlatır etrafı aniden o ışık!
Bir bakarsın...
Kamaşır gözlerin,
Kollarını açarsın
Kucaklamak istercesine hepsini.
Kucaklarsın boşluğu bir an,
Hissizleştiğini sanarak kollarının.
O bir an ki;
Hissedersin içinde boşluğu,
İsteği ararcasına dolaşır gözlerin
Boşlukta...
Görürsün umudu birden,
Artık
"Umut"tur karşında duran...
Hissedersin
Umudun parlak ışığına ulaştığını
Başarıya ulaşmanın bilinciyle.
Ve
Yine de huzur duyarsın
Huzur duyarsın elinde tuttuğun başarıdan...

Mutlu olursun.
O an
Mutlusun.
Çünkü;
Mutluluk yanında,
Ruhunda.
Ve
Duyarsın mırıldanan hislerini;
İşte sevgi,
İşte mutluluk ,
Ve
İşte yaşam...
Hangisi bir diğerinden farklı?
Hangisi bir diğerinden kopuk?
Bir parça ki,yaşamın içinde bütünlenmiş.
Bir parça ki,yaşamın içinde bölünmüş...

........ S.S.D ........