Hayatın en aşağalık yerindeyim
Kelimeler dolusu pisliğin çinde
Boğulmaktayım

Susup gidişlerim yalandı
Aslıdna bağıra bağıra geliyordum sana
Kifayet kabul etseydi azda olsa
Aşkla ağlayışlarım gözden olsaydı
Ruhuma doluşmasaydı acı
Belki ellerinde can verişimi görürdün

Gerçi sen, yüzüme baktın
Ellerime baktın
Gözlerime bakmadın

Eğer cesaret edebilseydin
Baksaydın göz bebeklerime
Siyahın sana olan aşkını görürdün
Ruhumun çığlıklarını görürdün
Yaşayanın et kemik
Ölenin ben olduğumu bilirdin
Belki kendinin nasılda içime hapsedildiğini
Benim nasılda sende kaldığımı görürdün

Yalnızlığımda bile
Adını söyleyemeyip
Yutkunduğumu duyardın

Fırlattığımı kendimi uç noktalara
Sıyrıldığımı kendimden
Vuruştuğumu özümle
İsyan ettiğimi doğruya güzele
Ve kendimi nasıl çiğneyipte
Hiç ettiğimi görürdün
Biraz olsun göre bilseydin
Belki sende tabutuma dokunur
Cesedime
’’Seni seviyorum’’derdin

Mustafa Özkan